شهادت غریب مدینه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شرر زهر جفا سوخته پا تا سر من
       

                              

                              آب گردید چو شمعی همه ی پیکر من

 

این نه اشک است که بسته ره دیدار به من

 

 

                            دل من سوخته ریزد ز دو چشم تر من

 

شیون ناله بلند است به غم خانه ما

 

 

                 یا حسن گوید و بر سر بزند خواهر من

 

یک طرف قاسم و عباس به خود می پیچند

 

              

                      یک طرف نیز حسین اشک فشان در بر من

 

جگرم در دل تشت است و همه می بینند

 

 

                         که چه آورده غم کوچه و سیلی سر من

 

 

کی رود یاد من آن روز که آن شوم پلید

 

 

                         بست در کوچه غم راه من و مادر من

 

 

مادر از ضربت سیلی چو گل افتاد به خاک

 

 

                        از همان لحظه شکسته همه بال و پر من

 

 

 " شهادت امام حسن مجتبی (ع) کریم اهل بیت بر تمام

                    

                     مسلمین تسلیت باد "

 

 

نظر یادت نره . یاعلی

/ 1 نظر / 11 بازدید
م.م

عاليههههههههههههههههههههههههههههههههه